Op een donderdagmiddag in mei ben ik te gast bij Senszo. Een kleinschalige dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik verzorg daar een creatieve middag. Omdat ik de groep niet ken, kies ik iets wat leuk is om te doen en waar eigenlijk niks mis aan kan gaan. Bovendien kan iedereen zijn eigen talent erin kwijt of je nu wat meer of wat minder affiniteit hebt.

Persoonlijk
Vandaag zijn er 9 deelnemers. Ik concentreer me op de namen* omdat een naam iets van jou persoonlijk is. Als je op iemand afgestemd wilt zijn is zijn naam het begin. Ik onthoud al direct de naam van Kees. Kees is een vrolijke jongen met een en al enthousiasme die verrast roept dat ik zijn naam weet!

Meedoen
We gaan vandaag tuinmannetjes maken. Iedereen is stil en geconcentreerd aan het luisteren. Ik heb voor ieder een bloempot meegebracht met een schoteltje en deze thuis al voorbewerkt met een primer. De tafels hebben we afgedekt met oude kranten. Een grote groep zit aan één tafel. In dezelfde eruimte zit nog een deelneemster aan een aparte tafel en in een andere ruimte ernaast zitten nog twee deelnemers. Iedereen wil meedoen en om dit mogelijk te maken hebben sommige letterlijk wat meer ruimte nodig om de prikkels aan te kunnen.

Sponsje
Ik knip schuursponsjes in stukken. Ieder krijgt één sponsje. Ik heb gekozen voor een sponsje, omdat dit gemakkelijk vast te pakken is en weer eens wat anders is dan een kwast. Met een sponsje kun je wrijven, smeren of stempelen. Ik heb er voor gekozen dat je het sponsje niet schoon kunt spoelen. Ik ben benieuwd hoe ze omgaan met het sponsje en de verschillende kleuren op hun palet.

Lievelingskleur
Naast dat het natuurlijk leuk is om te doen, is creatief bezig zijn ook heel nuttig. Met creativiteit komt iemand in beweging, het prikkelt de zintuigen op een andere manier. Iedereen gaat aan de slag en ik loop wat rond om hier en daar te helpen. Bijvoorbeeld om de bloempot om te draaien. Ik ben ook bij Josephien, een dame met Downsyndroom. Zij is licht dementerend en heeft wat extra ondersteuning nodig. Geel is haar lievelingskleur, zij gaat alleen maar voor geel. Geconcentreerd stempelt ze de pot en bekijkt welk plekje nog niet is geweest. Ik houd voor haar de bloempot vast. Ze is helemaal rond, maar de onderste rand moet nog. Ik leg dat uit en houd de pot anders vast. Ze is even de draad kwijt en weet niet meer hoe het moest met het sponsje en de verf. Dus ik doe het opnieuw één keer voor en ze weet het weer. Daarna volgt de hele rand.

Patronen
Er is een en al enthousaisme in de groep. Op wat ze zelf maken, maar ook op wat anderen aan het doen zijn. Leuk te zien hoe divers ze aan het werk zijn en ook hoe de interactie in de groep is. Waar de één in een patroon stippen neerzet, gaat de ander kleur uitsmeren en mengen. Ik ben beland bij Erika. Ik vermoed dat zij een vorm van autisme heeft. Ze heeft wat moeite met het feit dat haar handen vies worden en hoe zo’n pot nu gedraaid moet worden. Het is wel even lastig, maar met mijn aanmoediging lukt het haar toch.

Tevreden
Wanneer zo’n beetje iedereen klaar is, gaan we door naar het volgende onderdeel. De pot wordt gedraaid en we maken twee plakoogjes vast op de rand. Dan schilderen we een neus en een mond. Hierdoor krijgt het tuinmannetje een gezichtje. Wanneer alles droog is krijgt het een laklaag, zodat het tegen weer en wind bestand is. En er komt nog potgrond en graszaad in. Het project van vandaag is af. Iedereen is tevreden en blij.

* de namen van cliënten in al mijn artikelen zijn gefigneerd.

Share This