12806047_1580530662269822_5808220802351643199_nContact maken is moeilijk
Senna is een vrouw van 32 met een verstandelijke beperking. Haar zicht is gering en ze functioneert op een ontwikkelingsleeftijd van een baby van ongeveer een half jaar oud. Contact maken is moeilijk. Senna is gericht op geluidjes en op aanraking. Ze kan niet praten, ze kan non-verbaal niet heel duidelijk maken wat ze wil. Ze heeft veel verzorging nodig. Als Senna in de stress raakt wordt ze nukkig en brommerig. Soms is dat op te lossen door haar bijvoorbeeld te verschonen of van eten te voorzien, maar soms ook niet. Het is niet altijd duidelijk wat de oorzaak is. Nieuwe begeleiders moeten sowieso lang investeren om herkenbaar voor haar te worden. Hebben ze dit verworven dan is ze bij onrust sneller op haar gemak gesteld.

Kleine leefwereld
Voor cliënten zoals Senna zijn activiteiten wat minder voor de hand liggend. Haar leefwereld is zeer klein doordat zij weinig dingen begrijpt en ook nog extra door haar beperkte zicht. Met een bal rollen, levert weinig reactie op. Tafelwerkjes zijn te moeilijk.Ze houdt wel van verzorging, lekkere geurtjes, muziek, snoezelen of een wandeling in de buitenlucht. We blijven dus zoeken naar de manier waarop we plezierig contact kunnen maken en wat we aan activiteiten kunnen aanbieden.

Instrument Cradle
Zo stuitte ik op de CRDL (spreek uit: Cradle). CRDL is een instrument dat aanrakingen tussen mensen vertaalt in geluid en muziek. Als twee personen hun hand op de CRDL leggen en elkaar aanraken ontstaat er een gesloten circuit en komt de CRDL tot leven: er komt geluid uit. Dat geluid kan van alles zijn, van een klaterende bergbeek, tot muziek, tot stemmen. De manier van aanraken is van invloed op het geluid dat wordt voortgebracht. Het is ontworpen voor mensen met dementie.

Productontwikkeling
Vanuit een onderzoekstage in een verzorgingstehuis zijn twee Nederlandse heren, Dennis Schuivens en Jack Chen een product gaan ontwikkelen. Ze zagen mensen met dementie zich geleidelijk aan afsluiten van hun omgeving. Contact maken wordt op die manier steeds moeilijker. Met de CRDL is het de bedoeling om demente patiënten uit te nodigen om fysiek contact te maken met hun dierbaren en (mantel)-verzorgers. Het is ontwikkeld vanuit de overtuiging dat menselijke aanraking een positief effect kan hebben op het het welzijn. Door aanraking speels en onderzoekend te benaderen, wordt het gemakkelijker dit te doen. Het neemt dus een drempel weg, ook al ken je elkaar nog niet zo goed.

Terug bij Senna en al die vele andere Senna’s binnen de verstandelijk gehandicaptenzorg. Ik denk dat de CRDL het ook goed zal doen in het contact met haar en anderen. Je hebt een middel waar je beiden iets voor moet doen -cliënt en begeleider-, het voorwerp aanraken, elkaar aanraken en dat levert dan een geluidseffect op. Zonder zelf woorden te hoeven gebruiken. Bovendien haalt het instrument de begeleider heel erg naar het moment van nu, in deze kleine wereld van de cliënt. Ik ben benieuwd of we nog veel van de CRDL gaan horen.

Zie hier een filmpje over de werking:

Share This