kaaaaaaaaaaaaaaaaasHoe omschrijf je een methodiek? Er zijn verschillende manieren om zoiets aan te pakken. Om iets nieuws te ontwikkelen ga ik voor mijn werkwijze altijd uit van de situatie waar je in zit. Dat is je vertrekpunt.

Geloven
Een collega vraagt mij: “Geloof jij er nog in dat deze huidige groep cliënten ooit gaat uitstromen? Dat dit echt een trainingsgroep wordt?” Ik zeg haar dat ik er wel in moet geloven, anders geloof ik niet in mijn eigen opdracht. “Maar wil je dat dit echt slaagt”, vervolg ik, “dan zijn er een aantal randvoorwaarden nodig en aan die randvoorwaarden gaan we na de zomer flink werken”.

Nader uitwerken
Een deel van mijn huidige opdracht bestaat uit het implementeren van de methodiek van het trainingshuis. Om een werkwijze te kunnen implementeren moet de werkwijze wel zodanig bestaan dat het ‘te implementeren valt’. In de huidige situatie wil dat zeggen dat alles nog nader uitgewerkt zal moeten worden, wil je over een methodiek kunnen spreken. De trainingsgroep bestaat al een aantal jaren, maar zonder randvoorwaarden zoals concrete doelen, meetinstrumenten, procesomschrijving en aansturing, gebeurt er helemaal niets.

Timing
Een van de randvoorwaarden is de timing van het uitwerken. Een situatieschets laat het volgende zien: We hebben er een verhuizing met cliënten op zitten, cliënten hebben nieuwe dagstructuren en regels gekregen. Er is een nieuwe dagbesteding opgezet wat nog volop in proces is. Als laatste belangrijke factor: het dienstrooster. Hoe stabiel is deze om zoiets groots met het begeleiders-team verder uit te werken? De zomermaanden juli en augustus zijn het meest kwetsbaar. Begeleiders zijn moe, toe aan vakantie, de een gaat weg en de ander komt weer terug. Dus niet geschikt voor het uitwerken. We wachten tot iedereen weer terug is van vakantie en met frisse energie naar het werk komt.

Pruttelen
In de tussenliggende tijd wissel ik hier en daar wat ideeën met collega’s uit. Wensen & dromen, zonder tijdsdruk, opdat dit al op een onbewust niveau ligt te pruttelen en het proces toch op gang is. Ik maak dus wederom gebruik van timing. Het kost namelijk tijd om ideeën te laten rijpen. Het begeleiders-team ‘meenemen in het proces’ is van belang, omdat daar kostbare praktische ideeën liggen van de werkvloer. Bovendien zijn dit de begeleiders die er straks mee zullen gaan werken. Het motiveert als zij meedoen aan de vormgeving ervan. Voor mij levert het uitwisselen van ideeën informatie op over de begeleiders zelf. Waar zijn zij goed in? Wat maakt hen enthousiast? Opdat we dit straks efficiënt kunnen inzetten.

Wordt vervolgd….

Meer weten? Zie ook ‘het verbeteren van een situatie’ op blz.141 van het boek ‘Gewoon een goede begeleider’

Share This