NaamloosHoe vang ik in woorden wat ik doe?
Ik wil er voor je zijn en werk aan ‘samen zitten’ op de bank.
Rusteloosheid.
Jij die als een vlinder fladdert.
Speelt met spuug.
Steeds komt kijken wat ik doe.
Ik mag nu contact maken.
Eerst liep jij bij mij vandaan.
Een kleine knuffel, klopje op je rug, oogcontact.
Dat is nu vaker toegestaan.

 

Samen zitten op de bank.
En niet omdat jij iets eten of iets drinken moet,
Niet omdat ik dat van je vraag.
Dat is waar ik mee bezig ben.
Zonder stress van jou en dat je dan weer gaat.
Op de achtergrond is er de haast.
Die ik niet toelaat.
Niet voor dit moment.

Haast in begeleidingsuren,
haast in teveel, te snelle opgedrongen veranderingen.
Ik ben ook van innoveren,
maar wel in balans.
Taakvolwassenheid en daarmee zelfroosteren, vernieuwd Plancare,
Dialoog over kwaliteit, social media, etcetera.
Iets wat in jouw wereld niet bestaat.
Jij kiest niet eens de kleren die je draagt.

Dus ga ik weer terug naar dit moment.
De essentie waar het om gaat.
Wij zijn bij elkaar.
Ik hoop je te bereiken.
Je spuughand raakt mijn schouder.
Samen zitten op de bank.
Jij die mij herkent.

 

Deze blog schreef ik voor Amerpoort.

13 juli 2016

Share This