Elkaar ontmoeten van mens tot menstripleCVanmiddag heb ik deelgenomen aan een interactieve lezing met het thema ‘Triple C.’ Deze werd gegeven door Dick van de Weerd, een van de twee bedenkers van Triple C. Er zijn organisaties binnen de verstandelijk gehandicaptenzorg die werken volgens deze visie. Het mooie uitgangspunt van Triple C is elkaar te ontmoeten van mens tot mens. Dat sluit erg aan bij mijn eigen visie. Cliënten zijn mensen, geen diagnoses. Wanneer je werkt met cliënten met moeilijk verstaanbaar gedrag is het van belang de mens te blijven zien. Daarvoor zijn er een aantal dingen nodig om dit te vertalen naar een (veilige) werkwijze.

Triple C staat ervoor om cliënten het gewone leven te laten ervaren. Daarbij wordt uitgegaan van hun menselijke behoeften en het opbouwen van een onvoorwaardelijke ondersteuningsrelatie. De daginvulling heeft betekenis (het doet er toe wat je doet) en er wordt gekeken naar de onderliggende oorzaak van probleemgedrag. Agressief gedrag wordt gezien als overleven. Hoe kun je met z’n allen (weer) voorzien in de menselijke behoeften die er bij deze cliënt leven?

Een mens is vele malen meer
De begeleidingsstijl is richtinggevend, uitnodigend en ruimte gevend. Je speelt flexibel in op wat er op dat moment nodig is. Dit kun je als begeleider doen, wanneer je sensitief en responsief bent. Triple C werkt bijvoorbeeld niet met signaleringsplannen (stemmingswijzer), omdat dit gaat over ‘bevroren situaties’ die in de praktijk voortdurend anders zijn. Zelf vind ik dit wel een mooi instrument, juist omdat je het even ‘bevriest’ en op deze manier van een afstand kunt onderzoeken en leren zien wat de nuances in verschillende stadia zijn. Uiteraard ga je met elkaar het gesprek aan dat dit geen vaststaand gegeven is en dat er nog ontelbaar veel variaties zijn. Een mens kun je niet ‘vangen’ in een enkel beeld op een A4, een mens is vele malen meer.Scan_20151201 (2)

Relationele autonomie
Triple C heeft het over voorspelbaarheid en duidelijkheid. Het is de kunst om activiteiten zoveel mogelijk te laten aansluiten bij menselijke behoeften. Dat lukt misschien niet 100% sluitend, maar als je dit bewust organiseert kun je heel ver komen. Activiteiten zijn een middel, geen doel op zich. Het doel is de relatie die je opbouwt en onderhoudt. En met die relatie ga je kijken naar relationele autonomie. Wat kun je bereiken? Cliënten zijn altijd afhankelijk van anderen, maar de ene keer lukt het om meer afstand te nemen dan de andere keer. Als je hier bewust mee werkt, zal het probleemgedrag afnemen. Jij als begeleider kijkt en ondersteund in wat er nodig is. Kan de cliënt een meter voor je uit lopen met de kruiwagen met bladeren? Of moet je vandaag samen de kruiwagen duwen? Voor betekenisgevend bezig zijn is het ook belangrijk om een duidelijk verschil te maken tussen vrijetijd en werk (dagbesteding). Als je het leuk vindt om mozaïek te maken, doe dit dan lekker in je vrijetijd en niet op je werk. Want, waarom zou je daarvoor je bed uitkomen om naar je werk te gaan?

Scan_20151201 (3)Het was een middag die zeer inspirerend werkte tussen de deelnemers onderling. Het bevestigd veel in werkwijze zoals deze al wordt gehanteerd, maar waarvoor andere benamingen gekozen worden en mogelijk andere accenten worden gelegd. Wat mij in Triple C aanspreekt is dat er werkelijk gekeken wordt naar de cliënt en wat hij nodig heeft, opdat hij een (mens)waardig bestaan ervaart. Dat kan heel mooi met Triple C, maar ook op andere manieren bereikt worden.

Meer weten over Triple C?
Dick de Weerd en Hans van Wouwe hebben een boek geschreven dat heet: Triple-C Het gewone leven ervaren. Uitgegeven in september 2015, stichting ASVZ.

Share This